0fc51741

Wat is nou Sensorische informatie verwerking?

Thu, 17 Oct 2024 22:14:15 GMT

Sensorische Informatieverwerking

Onze Kennisbank groeit voortdurend en we streven ernaar om een breed scala aan onderwerpen te behandelen, waaronder ADHD . In dit artikel wordt uitgelegd wat Sensorische informatie verwerking inhoudt en wat dit met zich meebrengt.

Wat is sensorische informatieverwerking?

Sensorische informatieverwerking, ook wel prikkelverwerking genoemd, is een essentieel proces waarbij de hersenen informatie die via onze zintuigen binnenkomt, verwerken en interpreteren. Dit proces stelt mensen in staat om waarnemingen om te zetten in fysieke bewegingen, waarbij de zintuigprikkels de basis vormen voor deze acties.

Binnen de studie van sensorische informatieverwerking worden 9 zintuigsystemen onderscheiden:

1. Ruiken

2. Zien (visueel)

3. Gehoor (auditief)

4. smaak

5. Voelen (tactiel)

6. Evenwicht (vestibulair)

7. Proprioceptie (houding en bewegingsgevoel, diepe druk)

8. Interoceptie (het waarnemen van prikkels van binnenuit je lichaam, zoals honger)

9. Nociceptie (het waarnemen van pijn)

De functie van deze zintuigen omvat verschillende belangrijke aspecten. Ze zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van informatie en het toekennen van betekenis aan de waargenomen stimuli. Door deze processen worden individuen in staat gesteld om in beweging te komen en actie te ondernemen. Daarnaast faciliteren deze zintuigen de ervaring van gebeurtenissen en maken ze aanpassingen aan de omgeving mogelijk. Tevens spelen ze een cruciale rol in het waarschuwen voor gevaar, wat kan leiden tot gedragingen zoals vechten, vluchten of bevriezen.

Problemen in de sensorische informatieverwerking kunnen optreden wanneer er storingen zijn in het opnemen en verwerken van zintuigprikkels. Voor het omzetten van deze prikkels in doelgerichte acties is het belangrijk dat iemand in staat is zijn alertheid te reguleren.

De interactie tussen waarnemen en bewegen is dynamisch en onderling verbonden. De zintuigprikkels die via onze zintuigen worden ontvangen, bieden informatie over zowel het lichaam als de omgeving. We kunnen deze prikkels verder categoriseren in:

- Ex-afferente prikkels : Dit zijn prikkels die niet door de persoon zelf worden veroorzaakt, zoals het zien of horen van regendruppels op de ramen, het geluid van de deurbel, en het geblaf van de buren hun hond.

- Re-afferente prikkels : Dit zijn prikkels die door de persoon zelf worden geïnitieerd, zoals het gevoel van beweging bij het schoppen tegen een voetbal, het horen van eigen voetstappen, en het zien van de eigen arm in beweging.

Inzicht in dit proces en de diverse zintuigsystemen helpt bij het begrijpen van ons gedrag en de manier waarop we interageren met onze omgeving. gemaakte tekening.

Waarom is sensorische informatieverwerking belangrijk?

Sensorische informatieverwerking speelt een cruciale rol in ons dagelijks leven, omdat het ons in staat stelt om:

1. Onze omgeving te begrijpen: We maken onderscheid tussen verschillende geluiden, kleuren en geuren, wat ons helpt om onze omgeving te interpreteren en te navigeren.

2. Ons aan te passen aan onze omgeving: We reageren op veranderingen in onze omgeving, zoals een plotseling geluid of een onverwachte aanraking, wat essentieel is voor onze veiligheid en welzijn.

3. Te interageren met anderen: We begrijpen non-verbale signalen en kunnen hierop gepast reageren, wat fundamenteel is voor sociale interactie en communicatie.

Wat gebeurt er tijdens sensorische informatieverwerking?

1. Ontvangst van prikkels: Onze zintuigen vangen prikkels op uit de omgeving, zoals geluiden, kleuren en geuren.

2. Verwerking in de hersenen: De hersenen verwerken deze prikkels door ze te interpreteren en er betekenis aan te geven.

3. Reactie: Op basis van de verwerkte informatie reageren wij op de prikkels, wat ons helpt om adequaat te functioneren in verschillende situaties.

Sensorische Integratie

Sensorische integratie verwijst naar het vermogen van het centrale zenuwstelsel om informatie van verschillende zintuigen effectief samen te voegen. Dit proces is cruciaal voor het creëren van een samenhangend beeld van de omgeving, wat helpt bij de interactie met de wereld.

Uitdagingen in Sensorische Informatie Verwerking

De verwerking van sensorische informatie verschilt van persoon tot persoon. Sommige individuen ervaren specifieke uitdagingen, wat kan leiden tot verschillende reacties op sensorische prikkels. Enkele veelvoorkomende problemen zijn:

Overgevoeligheid : Bepaalde mensen kunnen extreem gevoelig zijn voor prikkels zoals harde geluiden of fel licht, wat hun dagelijks functioneren kan beïnvloeden.

Onder gevoeligheid: Sommige individuen merken mogelijk niet op wanneer ze aan bepaalde prikkels worden blootgesteld, zoals het niet voelen dat hun kleding nat is geworden.

Zoeken naar prikkels : Er zijn mensen die voortdurend op zoek zijn naar extra stimulatie, zoals door hard te rennen of te springen, om zich prettig te voelen.

Vermijden van prikkels : Daarnaast proberen sommige individuen specifieke prikkels te vermijden, zoals drukke omgevingen of bepaalde voedingsmiddelen, om overprikkeling te voorkomen.

Hypo- en hyperresponsiviteit

Hypo- en hyperresponsiviteit zijn concepten die verband houden met de manier waarop het zenuwstelsel sensorische prikkels verwerkt. Wanneer de sensorische modulatie goed functioneert, is ons zenuwstelsel in staat om op bepaalde prikkels adequaat te reageren terwijl andere prikkels voor een optimale reactietijd worden genegeerd. Dit selectieve proces stelt ons in staat om passend te reageren op verschillende situaties.

Bij personen met een autismespectrumstoornis (ASS) komen vaak problemen met sensorische modulatie voor. Dit kan leiden tot een onregelmatige controle over sensorische prikkels, wat zich uit in hypo- of hyperresponsiviteit. Hyporesponsiviteit betekent dat prikkels onvoldoende worden waargenomen, wat resulteert in langzame reacties en een verminderde aanpassing aan de omgeving. De gevolgen van hyporesponsiviteit kunnen variëren: sommige individuen kunnen passief worden en een daling van de alertheid vertonen, terwijl anderen actief op zoek gaan naar stimulatie.

Aan de andere kant is hyperresponsiviteit gekenmerkt door een overmatige reactie op prikkels, wat kan leiden tot overprikkeling en stress. Het is belangrijk op te merken dat een individu zowel hypo- als hyperresponsief kan zijn, en dit kan per zintuig verschillen. Zo kan iemand bijvoorbeeld overgevoelig zijn voor visuele prikkels maar ondergevoelig voor geluiden of geuren.

Baranek et al. (2013) besteden uitgebreid aandacht aan het onderwerp hyporesponsiviteit, waarbij ook wordt benadrukt dat de sensitiviteit van verschillende zintuigen kan variëren afhankelijk van de situatie. Om een beter inzicht te krijgen in hoe hypo- en hyperresponsiviteit zich bij verschillende zintuigen kunnen manifesteren, wordt er verwezen naar het schema dat is overgenomen uit ‘Autisme en zintuiglijke problemen’ van Van Berckelaer-Onnes, Degrieck en Hufen (2017). In dit schema worden verschillende voorbeelden en manifestaties van deze responsiviteitsproblemen uiteengezet.

Voorbeelden van hypo- en hyper responsiviteit bij de zintuigen

Hoe werkt dit bij mensen met een verstandelijke beperking?

Mensen met een verstandelijke beperking kunnen anders op prikkels reageren dan mensen zonder een beperking. Dit kan komen doordat:

De hersenen de prikkels anders verwerken: De hersenen kunnen moeite hebben met het ordenen en interpreteren van de binnenkomende informatie.
De zintuigen gevoeliger of minder gevoelig zijn: Sommige mensen zijn bijvoorbeeld overgevoelig voor geluid, terwijl anderen juist weinig prikkels nodig hebben om zich prettig te voelen.
Er een combinatie is van bovenstaande factoren.

Bij mensen zonder een verstandelijke beperking functioneren er onbewuste filters die helpen om alle binnenkomende prikkels en informatie te verwerken en op de juiste manier te categoriseren. Dit zorgt ervoor dat zij in staat zijn om het overzicht te behouden. Daarentegen hebben mensen met een verstandelijke beperking vaak niet dezelfde filters, waardoor zij alle prikkels tegelijkertijd ontvangen. Dit kan leiden tot een verlies van overzicht en een grotere uitdaging in het verwerken van informatie.

Problemen Door Sensorische Informatie Verwerking

Problemen met sensorische informatieverwerking kunnen verschillende uitdagingen met zich meebrengen, waaronder:

Angst en onrust: Overprikkeling kan leiden tot gevoelens van angst, onrust en in sommige gevallen zelfs agressie.

Moeite met concentreren: Een over stimulatie door te veel prikkels kan de concentratie verstoren, wat invloed heeft op dagelijkse taken.

Sociale problemen: Problemen met het begrijpen van non-verbale communicatie kunnen leiden tot sociale moeilijkheden en een gevoel van isolatie.

Beperkte bewegingsvrijheid: Angst voor bepaalde sensaties kan ervoor zorgen dat individuen specifieke bewegingen of activiteiten vermijden.

Zintuiglijk zoekgedrag: Sommige mensen vertonen gedrag dat gericht is op het opzoeken van extra prikkels, zoals wiebelen, kauwen of hard rennen.

Ondersteuning voor Mensen met een Verstandelijke Beperking

Er zijn strategieën die kunnen helpen bij het ondersteunen van mensen met sensorische verwerkingsproblemen:

Creëer een rustige omgeving: Zorg voor een omgeving met minimale prikkels, met bijvoorbeeld zachte verlichting en een stille atmosfeer. Het kan soms ook helpend zijn om juist wel prikkels aan te bieden, maar doe dit dan bewust en gecontroleerd.

Geef duidelijke instructies: Gebruik korte en heldere taal, mogelijk aangevuld met visuele hulpmiddelen om de instructies te verduidelijken.

Bied structuur: Een consistente dagelijkse routine kan helpen de omgeving voorspelbaar te maken voor de persoon.

Pas activiteiten aan: Zorg ervoor dat activiteiten aansluiten bij de unieke sensorische behoeften van de persoon.

Gebruik zintuiglijke hulpmiddelen: Denk hierbij aan zintuiglijke speeltjes, verzwaringsdekens of speciale kleding die de zintuiglijke ervaringen kan ondersteunen.

Werk samen met een therapeut: Een sensorische integratietherapeut kan waardevol advies geven over het aanpassen van de omgeving en activiteiten.

Voorbeelden van Sensorische Activiteiten

Zintuiglijke tafel: Een tafel met diverse materialen zoals zand, water of rijst, waardoor men kan voelen en ervaren.

Bewegingsactiviteiten: Activiteiten zoals springen, rennen en dansen bevorderen de lichaamsbeweging en sensorische input.

Kalmerende activiteiten : Luisteren naar rustgevende muziek, lezen of kleuren helpt bij ontspanning. Een snoezelruimte is hier een mooi voorbeeld van

Smaak- en reukactiviteiten: Proeven van verschillende smaken of ruiken aan verschillende geuren stimuleren de zintuigen.

Het Belang van Aandacht voor Sensorische Informatie Verwerking

Aandacht voor sensorische informatieverwerking is cruciaal, omdat dit mensen met een verstandelijke beperking kan helpen om beter te functioneren in hun dagelijks leven. Door de juiste ondersteuning kunnen zij zich meer ontspannen, beter concentreren en meer plezier ervaren in hun activiteiten.

Verdieping in Sensorische Informatie Verwerking

Voor degenen die geïnteresseerd zijn in het onderwerp sensorische informatieverwerking, zijn er diverse gerelateerde thema's te verkennen:

Sensorische Integratietherapie: Dit is een behandelmethode toegespitst op het verbeteren van de sensorische verwerking voor mensen die daarmee worstelen.

Autismespectrumstoornis : Veel mensen met autisme ervaren moeilijkheden in de verwerking van sensorische informatie, wat invloed kan hebben op hun dagelijks leven.

ADHD : Ook bij ADHD komen vaak problemen met sensorische informatieverwerking voor, wat kan leiden tot uitdagingen in aandacht en gedrag.

Door deze onderwerpen verder te onderzoeken, kunt u een beter begrip krijgen van sensorische integratie en de impact ervan op verschillende individuen.

Bronnen:

Prikkelverwerking bij mensen met een Autismespectrumstoornis en een Verstandelijke beperking: een complexe hulpvraag ISBN: 978-094-034-0855-2
Lesmateriaal Cursus Sensorische informatieverwerking, Els Rengenhart
Prikkels hoe (ver)werkt dat Merian Rijnsaardt
Autisme en zintuiglijke problemen’ van Van Berckelaer-Onnes, Degrieck en Hufen (2017)
Diverse online bronnen
Eigen naslagwerk

Disclaimer: Dit verslag is bedoeld voor algemene informatieve doeleinden en vervangt geen professioneel medisch advies. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener voor een diagnose, behandeling en begeleiding op maat.

Wat betekend nou ASS en hoe zit het eigenlijk?

Wed, 17 Jul 2024 16:03:56 GMT

Onze Kennisbank groeit voortdurend en we streven ernaar om een breed scala aan onderwerpen te behandelen, waaronder ADHD . In dit artikel wordt uitgelegd wat ASS is en welke kenmerken het met zich meebrengt.

Wat houdt een autismespectrumstoornis (ASS) in?

Bij de diagnose autismespectrumstoornis (ASS) wordt informatie in de hersenen op een andere manier verwerkt dan bij de meeste mensen. De kenmerken van ASS zijn niet uniform en verschillen van persoon tot persoon, maar hebben altijd betrekking op twee specifieke aspecten.

Interactie met anderen: Het kan soms moeilijk zijn om met anderen om te gaan, omdat je hen niet altijd volledig begrijpt. Het is lastig om je in te leven in iemands gedachten of gevoelens. Aan de andere kant begrijpen mensen vaak ook niet goed hoe jij dingen ervaart.

Jouw Gedrag: Soms ben je zo gefascineerd door bepaalde onderwerpen dat je er alles over wilt weten. Het lijkt alsof je alleen nog maar aan dat onderwerp kunt denken. Wanneer je bezig bent, kan je er helemaal in opgaan en herhaal je dingen vaak opnieuw.

Diverse vormen van autisme: De term ASS is relatief nieuw. Eerder sprak men over verschillende vormen van autisme, maar onderzoek kon dit niet voldoende onderbouwen. Het blijkt namelijk dat kenmerken van de ene stoornis ook bij de andere kunnen voorkomen. Daarom wordt tegenwoordig de term autismespectrumstoornis gebruikt voor iedereen met autisme. Eerdere benamingen zoals klassiek autisme, Asperger en PDD-NOS zijn nu niet meer gangbaar. Als je eerder een diagnose kreeg volgens een van deze benamingen, kun je die nog steeds gebruiken.

Symptomen

De symptomen van ASS variëren per persoon en kunnen mild tot ernstig zijn. Enkele veelvoorkomende kenmerken zijn:

Sociale interactie: Moeilijkheden met het begrijpen van sociale cues, zoals gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Dit kan leiden tot problemen met het maken en onderhouden van vriendschappen, en het interpreteren van sociale situaties.
Communicatie: Vertraagde of afwijkende spraakontwikkeling, moeite met het voeren van gesprekken, beperkte taalvaardigheid, en een voorkeur voor letterlijke interpretatie van taal.
Gedrag: Beperkte en repetitieve interesses, moeite met veranderingen, sensorische over- of onder gevoeligheid, stereotypische bewegingen, en een sterke drang naar routine.

Diagnostiek

De diagnose ASS wordt gesteld door een multidisciplinair team van professionals, zoals een kinderarts, psycholoog, en pedagoog. De diagnose is gebaseerd op observaties van het gedrag, interviews met de cliënt en ouders, en eventueel aanvullende onderzoeken.

Diagnose bij kinderen

Na het eerste gesprek zal de psycholoog of psychiater meer informatie willen verzamelen. Dit kan onder meer extra onderzoek omvatten in de vorm van vragenlijsten. Ook is het belangrijk om observaties te doen van hoe je reageert in verschillende situaties, zoals tijdens het spelen met je broertje of zusje, of in de klas op school.

Verder wordt zorgvuldig geëvalueerd of je klachten niet door andere factoren worden veroorzaakt. Als je niet reageert op wat anderen zeggen, kan dat gerelateerd zijn aan ASS. Echter, het kan ook te maken hebben met gehoorproblemen.

Diagnose bij volwassenen

Soms loop je gedurende je hele leven tegen problemen aan, zonder precies te weten waarom. Misschien ervaar je geen grote problemen, maar merk je wel dat dingen anders verlopen dan bij anderen. Het kan gebeuren dat je pas op latere leeftijd beseft dat je autisme hebt.

Vaak gebeurt dit na een grote verandering, waardoor er problemen ontstaan, bijvoorbeeld op het werk of in een relatie. De autismespectrumstoornis kan het moeilijk maken om hiermee om te gaan. Een diagnose kan dan helpen, zodat je de nodige ondersteuning krijgt om verder te kunnen.

Diagnose bij vrouwen

Autisme wordt bij meisjes en vrouwen vaak later herkend dan bij jongens en mannen. Volgens sommige onderzoekers vertonen vrouwen met autisme andere kenmerken dan mannen. Bovendien kunnen vrouwen deze kenmerken beter verbergen. De aandacht voor dit verschijnsel groeit de laatste jaren, maar het blijft een onderwerp van veel discussie.

Oorzaken van ASS

Een autismespectrumstoornis komt door een combinatie van verschillende oorzaken.

Erfelijkheid

Op basis van onderzoek wordt geschat dat bij 8 van de 10 mensen met ASS erfelijkheid een rol speelt. Er zijn nieuwere onderzoeken die schatten dat het om om 5 tot 6 op de 10 mensen gaat. Het is niet zo dat dit door een bepaald gen komt. Het gaat om honderden genen, die bij bepaalde veranderingen kunnen zorgen voor ASS.

Omgeving

Wetenschappers denken dat de omgeving ook een rol speelt. Dat betekent dat je een erfelijke aanleg kunt hebben, maar niet per se een diagnose autismespectrumstoornis hoeft te krijgen. Van sommige dingen is al wel bewezen dat ze met ASS te maken hebben. De kans op autisme is groter bij:

tekort aan vitamine D tijdens de zwangerschap
gebruik van sommige medicijnen tijdens de zwangerschap (antidepressiva)
problemen tijdens de geboorte, zoals te vroeg geboren worden
ouders die op hogere leeftijd nog kinderen krijgen.

Behandeling

Er is geen genezing voor ASS, maar er zijn wel verschillende behandelingen beschikbaar die de symptomen kunnen verminderen en de kwaliteit van leven kunnen verbeteren. De behandeling is gericht op het leren omgaan met de beperkingen en het optimaliseren van de sterke punten van de persoon met ASS.

Behandelvormen kunnen onder andere bestaan uit:

Gedragstherapie : Leren omgaan met sociale situaties, communicatievaardigheden verbeteren, en gedragspatronen aanpassen.
Cognitieve gedragstherapie : Het denken en interpreteren van sociale situaties veranderen, en negatieve gedachtenpatronen ombuigen.
Sensorische integratietherapie : Omgaan met prikkels uit de omgeving leren reguleren.
Medicatie : In sommige gevallen kan medicatie worden ingezet om symptomen zoals angst, hyperactiviteit of slaapproblemen te behandelen.

Onderwijs en begeleiding

Kinderen met ASS hebben vaak extra ondersteuning nodig op school. Dit kan bestaan uit:

Speciaal onderwijs : Onderwijs op een school die gespecialiseerd is in het begeleiden van kinderen met ASS.
Ondersteuningsteam : Begeleiding door een team van professionals binnen het reguliere onderwijs.
Passend onderwijs : Aanpassingen in het reguliere onderwijs, zoals extra begeleiding, aangepaste materialen of een aangepast lesrooster.

Volwassenen met ASS

Ook volwassenen met ASS kunnen met diverse uitdagingen te maken krijgen. Begeleiding en ondersteuning kunnen nodig zijn op gebieden zoals:

Werk en dagbesteding : Begeleiding bij het vinden en behouden van een baan, of invulling van dagbesteding.
Wonen : Begeleiding bij zelfstandig wonen, of wonen met ondersteuning.
Relaties : Ondersteuning bij het aangaan en onderhouden van sociale relaties en het omgaan met seksualiteit.
Financiën : Begeleiding bij het beheren van financiën en administratieve taken.

Tot slot

ASS is een complexe stoornis met een grote variatie aan symptomen en uitdagingen. Met de juiste ondersteuning en begeleiding kunnen mensen met ASS leren omgaan met hun beperkingen, hun talenten ontwikkelen en een zinvol leven leiden

Bronnen:

Nederlandse Vereniging voor Autisme
Autisme Centraal
Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie
Nederlandse Hersenstichting
Eigen documentatie

Wat betekend nou ADHD en hoe zit het eigenlijk?

Thu, 06 Jun 2024 18:13:04 GMT

Onze Kennisbank groeit voortdurend en we streven ernaar om een breed scala aan onderwerpen te behandelen, waaronder A SS . In dit artikel wordt uitgelegd wat ASS is en welke kenmerken het met zich meebrengt.

ADHD Staat voor de afkorting :

Attention - Aandacht
Defict - Tekort
Hyperactivity / Impulsivity - Hyperactiviteit / Impulsiviteit
Disorder - Stoornis

Gebrek aan aandacht

Problemen met het opmerken van details, slordigheidsfouten
Moeite om de focus te houden op een taak
Lijkt afgeleid te zijn wanneer aangesproken, kan dromerig overkomen of staren
Uitdagingen met het voltooien van taken
Problemen met organiseren / plannen
Weerzin tegen taken die concentratie vereisen, zoals schoolwerk
Vaak dingen kwijt
Snel afgeleid door de omgeving
Vergeetachtig tijdens bezigheden.

Hyperactiviteit

Vaak in beweging met handen en voeten, blijft zelden rustig zitten
Staat onnodig vaak op ook wanneer dit niet mag
Rent onrustig rond
Kan niet kalm spelen
Blijft constant bezig of lijkt niet te kunnen stoppen
Blijft doorgaans aan het woord zonder te pauzeren

Impulsiviteit

Flapuit
Moeite met op beurt wachten
bemoeit zich vaak met anderen of de omgeving

Types

ADHD is in meerdere types op te delen

AHDH van het gecombineerde type
ADHD van het overwegend hyperactief/impulsieve type
AHDH van het overwegend onoplettende type
ADD

Diagnostiek

Om de diagnose AD(H)D te kunnen krijgen wordt er gekeken naar een aantal zaken

Als ten minste 6 van de 9 symptomen van kenmerk 1 en kenmerk 2 en 3 samen aanwezig zijn
Je dient enkele symptomen te vertonen vóór het 7e levensjaar
Bovendien moeten enkele symptomen invloed hebben op ten minste 2 gebieden, zoals op school, thuis of op het werk
De symptomen dienen daadwerkelijk problemen te veroorzaken en je functioneren te belemmeren terwijl ze niet gerelateerd mogen zijn aan een andere stoornis.

Oorzaken van AD(H)D

Genetische predispositie: Indien één van de ouders ADHD heeft, zal dit in de helft van de gevallen ook bij de kinderen voorkomen. Voor broers en zussen is de kans 3 tot 5 keer groter, en voor neven en nichten 2 keer groter. Bij eeneiige tweelingen is de kans 50 tot 80%.
Neurobiologische aandoening (afwijkende hersenwerking), verschillende genen zijn betrokken bij het ontstaan van AD(H)D, waarbij deze genen verband houden met onder meer de dopamine-verwerking in het brein. Onderzoek heeft ook aangetoond dat bij de geboorte de hersenen van personen met AD(H)D kleiner zijn, maar dat dit meestal tegen het 20ste levensjaar normaliseert.
Risicofactoren: Factoren die het risico verhogen omvatten roken en drinken tijdens de zwangerschap, een hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap, vroeggeboorte en een laag geboortegewicht.

OM ENKELE MISVERSTANDEN RECHT TE ZETTEN!

ADHD staat los van intelligentie.
ADHD wordt niet veroorzaakt door opvoeding.

Echter, een ongestructureerde thuisomgeving kan symptomen verergeren.

Dan ga ik nu wat verder in op de hersenen en de hersenen bij AD(H)D. In dit artikel wordt niet alles van de hersenen benoemd!

We zullen de werking van de hersenen opsplitsen in 3 delen.

Het achterste deel is verantwoordelijk voor het waarnemen van informatie (zicht, reuk, tast, geur en smaak).
Het middendeel verwerkt de informatie, het filtert de informatie en alle prikkels en helpt met ordenen.
Het frontale deel van de hersenen reageert op informatie door het beheren van reacties en gedrag, wat bekend staat als executieve functies.

Via verbindingen genaamd zenuwbanen worden signalen tussen verschillende hersengebieden (1, 2 en 3) doorgegeven, die op hun beurt bestaan uit zenuwcellen. Deze zenuwcellen communiceren onderling door middel van neurotransmitters, ook wel bekend als transportstoffen.

Hersenen met AD(H)D

Neurotransmitters zijn dus stoffen die boodschappen doorgeven van de ene zenuwcel naar de andere zenuwcel.

Bij mensen met AD(H)D loopt dit net even anders als gebruikelijk als het gaat om de productie van deze stofjes. (Dopamine en Noradrenaline) en ontstaan er tekorten.

Het vermoeden is dat dit tekort gevolgen heeft voor het voorste deel van de hersenen die weer verantwoordelijk zijn voor:

Het plannen en organiseren
Het filteren van informatie
Het sturen van je gedrag

AD(H)D Medicatie en de ontdekking ervan

De naam ADHD bestaat sinds het jaar 1987, voor die tijd bestond ADHD(het gedrag) al wel maar onder andere namen.

Minimal Brain Damage/Dysfuntioning
Hyper kinetisch syndroom
Inhibitiezwakte syndroom

In 1937 probeerde Dr. Bradley amfetamine medicatie bij kinderen, nadat deze kinderen een lumbaalpunctie hadden ondergaan (dan wordt er via de ruggenmerg hersenvocht afgetapt) Het idee hiervan was dat door de medicijnen sneller nieuw hersenvocht word aangemaakt, om hoofdpijn na de punctie tegen te gaan.

Het werkte niet, maar de kinderen vroegen hierna wel aan de dokter of ze de 'rekenpillen' weer mochten!

Vanaf dat moment zij medicijnen met amfetamine gebruikt voor kinderen met hyperactiviteit of concentratieproblemen.

In de jaren 50 is methylfenidaat ontdekt een synthetische amfetamine beter bekend als Ritalin.

Huidige medicatie

Tegenwoordig is medicatie die op te delen is in twee varianten, Stimulantia en non Stimulantia

Stimulantia, met methylfenidaat

Ritalin werking 3-4 uur
Concerta werking 8-12 uur
dexamfetamine werking 4-8 uur

Non stimulantia

Strattera (vaste werking, na opbouwfase bloedspiegel)

Tot slot

Lang werd gedacht dat men zou 'uitgroeien' over AD(H)D naarmate men ouder werd. Dit blijkt echter niet het geval te zijn, aangezien slechts één op de drie mensen vrijwel al hun symptomen ziet verdwijnen.

Bij één op de drie adolescenten die behandeld worden voor AD(H)D, blijft de diagnose ook na het 18e levensjaar gehandhaafd. Bij de overige adolescenten blijven de symptomen in een iets mildere, maar nog steeds hinderlijke vorm aanwezig.

Bovendien zijn er meer risico's op verslaving, relatieproblemen, educatieve uitdagingen en een hoger risico op criminele activiteiten zonder passende behandeling.

Bronnen:

Eigen documentatie

Disclaimer : Dit verslag is bedoeld voor algemene informatieve doeleinden en vervangt geen professioneel medisch advies. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener voor een diagnose, behandeling en begeleiding op maat.